Pijnbestrijding (diagnostische marteling)

Gister heb ik de pijnbestrijdingarts bezocht. Leuk woord voor Scrabble of galgje bedenk ik nu. Aan het eind van de middag stond ik ingepland en had na een half uur uitloop een houten kont van het zitten op de fout ontworpen stoeltjes die speciaal voor moderne wachtkamers zijn ontwikkeld. Toen ik eindelijk werd binnen geroepen werd me wel direct een kop koffie aangeboden (om de pijn van het wachten te verzachten?) Die ziekenhuis humor heeft me nog nooit echt goed gelegen en ik denk ook dat het gewoon leedvermaak is eigenlijk. De behandelend arts stelde zich voor en begon direct met opschrijven van mijn verschijning en een psychologisch vragen rondje werd gedaan. Dit doet men om te checken of het geen inbeeldingspijn is. Hier schijnen nogal wat "gezonde" mensen tegenwoordig aan te leiden. (ook ik gebruik het Internet om dit soort dingen op te zoeken) Het geestelijke onderzoek werd af gerond en er werd over gegaan naar het lichamelijke. Na uitgelegd te hebben waar de pijnzones zich bevinden, word er vrij hardhandig gecheckt waar het exact pijn doet. Ik kon wel janken en had het gevoel ik ga zo meteen volledig neer. Ik kon de arts schijnbaar snel genoeg overtuigen dat ik door een hel ging en het onderzoek werd even gestaakt. Er werd overgegaan naar de rug om te zien of hier iets fout kon zitten. Er werden een aantal voorstellen gedaan voor behandeling en ik had zelf al aangegeven het zo natuurlijk mogelijk te laten behandelen. Hiervoor word ik doorverwezen naar de Fysiotherapeut en er zullen volgende maand een aantal zogeheten proefbloc's worden gedaan op het borstbeen en aan de zijde onder de arm. Eventueel word er ook een epiduraal gedaan.
Eenmaal het ziekenhuis te hebben verlaten heb ik me bijna stikkend van de pijn in de auto laten vallen en zijn we de kids gaan halen bij opa en oma.
En dan moet je natuurlijk blijven eten, na een bord met macaroni te hebben gegeten, heb ik het binnen 2 minuten onder welgemeende excuses in de toiletpot uitgebraakt.
De alles verzengende pijn kon zelfs mijn maaginhoud niet op zijn plaats houden.
Als die pijn alleen al gehalveerd kan worden dan ben ik al blij. Na twee jaar ben ik er al aardig aan gewend moet ik zeggen en ik heb me altijd voorgehouden dat mijn omgeving geen slachtoffer hoeft te zijn van mijn problemen.

Comments

Popular posts from this blog

Allergy or is it an irritant?

The day that something snapped in her brain

Oh no, my computer crashed again.